Rush

Rush werd opgericht in 1968 door Alex Lifeson (gitaar) en John Rutsey (overleden 11 mei 2008 op 55 jarige leeftijd) (drums) en bassist Jeff Jones. Na verloop van tijd wordt Jeff Jones vervangen door bassist/zanger Geddy Lee (eigenlijk Gary Weinrib). Thuisbasis is Toronto, Canada. Ze coveren dan alleen werk van bijvoorbeeld Cream, Jimi Hendrix en The Who. Totdat hun eerste album verschijnt, treedt eerst nog een toetsenist toe, die weer verdwijnt; Geddy stapt uit en dan weer in de band en Rush is voor een tijdje zelfs opgeheven. In 1971 wordt het de groep toch menens. Toen in 1974 het titelloze debuutalbum verscheen bestond de band uit Lee, Lifeson en zanger/drummer John Rutsey. Op dit eerste album liet Rush een sterke invloed van Led Zeppelin horen. Nadat Rutsey nog hetzelfde jaar de groep verlaat wordt Neil Peart aangenomen als vervanger. Hij wordt de belangrijkste tekstschrijver en zorgt voor meer diepgaande teksten dan daarvoor. Op het titelloze debuutalbum wilde het nog over alledaagse dingen gaan, zoals het werk of stappen en achter de vrouwen aan, bij Neil Peart zijn deze onderwerpen in zijn teksten niet meer aan de orde. Bij "Caress of Steel" gaat Rush al langzaam meer richting progressieve rock, met kant 2 (toen nog op LP met 2 kanten) als goed voorbeeld daarvan, gezien de opbouw. Met "2112" maakt Rush definitief de stap richting progressieve (hard)rock met wederom een nummer op het album dat een hele LP-kant beslaat. Na hun live-album (het afwisselen van 4 studio-albums met een live-album wordt daarna gemeengoed voor Rush) doen er bij "A farewell to kings" voor het eerst toetsen hun intrede, gespeeld door Geddy Lee. De muziek wordt ook complexer dan op voorgaande albums. De toetsen worden tot en met "Exit ... stage left" vooral ter opvulling gebruikt. Bij "Signals" tot en met "Hold your fire" worden de toetsen veel dominanter en is er van de hardrock die Rush in het prille begin maakte niet veel meer over. Met het album Roll The Bones begint Rush goed in de jaren 90. Op dit album staan de topnummers Dreamline, Bravado en de titelsong Roll The Bones. Ook Counterparts uit 1993 is een geslaagd album, en een van de betere die Rush heeft gemaakt. Na het uitbrengen van het album Vapor Trails in 2002, tourt Rush door Brazilië, en geven een spectaculair optreden in Rio de Janeiro. Ter ere van hun 30-jarig bestaan touren ze over de hele wereld, en spelen dan vooral bekende nummers zoals: Xanadu, 2112, The Spirit Of Radio, Tom Sawyer en Subdivisions. Op 1 oktober 2004 sloten ze de tournee af met een optreden van ruim 3 uur in Ahoy Rotterdam.

Op 22 november 2005 verschijnt van deze tour de dvd: Rush R30. Hierop staat het concert dat in Frankfurt is opgenomen. In 2006 verschijnt "Replay X3". Voor het eerst verschijnen de (niet meer te verkrijgen) live-videos "Exit Stage Left", "Grace Under Pressure" en "A Show of Hands" op dvd.

Rush is in juni 2007 wederom met een wereldtournee gestart. De band heeft vanwege de massale fanbase in Nederland en West-Europa besloten om ditmaal twee optredens te verzorgen in het kader van de "Snakes & Arrows Tour".

Op 16 en 17 oktober 2007 waren de meest recente concerten van Rush in Nederland. Tijdens deze concerten in Ahoy Rotterdam werden opnamen gemaakt voor de nieuwe live-dvd van Rush, Snakes & Arrows Live. De shows die een waar spektakel boden onder meer door het gebruik van gigantische videoschermem, laser- en lichtshow, duurden ruim 3 uur. Geheel tegen de gewoonte in werden liefst 9 songs van het album Snakes & Arrows ten gehore gebracht. Doorgaans speelt de band minder nummers van een nieuw album en richt de show zich meer op een compilatie van de vele tientallen nummers die de band door de jaren heen schreef. Het nieuwe materiaal werd zeer goed ontvangen door de fans en zorgde voor een fantastische sfeer tijdens de concerten. Geddy Lee, Alex Lifeson en Neil Peart waren zichtbaar in een uitmuntende conditie en wekten absoluut niet de indruk op korte termijn hun werkzaamheden voor een van 's werelds best verkopende rockbands te beëindigen. In een interview dat onlangs in De Telegraaf werd gepubliceerd, verklaarden de bandleden "nog lang niet met pensioen te gaan".

In 2008 werken de band en andere bekende artiesten uit de VS, het Verenigd Koninkrijk, Canada en Zuid-Afrika aan het album Songs for Tibet, een steunbetuiging aan Tibet en dalai lama Tenzin Gyatso. Songs for Tibet verscheen tijdens de Olympische Zomerspelen 2008 in de Volksrepubliek China die werden geopend op 8 augustus: het album werd op 5 augustus uitgebracht via iTunes en vanaf 12 augustus via muziekwinkels overal ter wereld. Sinds de Invasie van Tibet in 1950-1951 bezet China het land met - volgens critici - een wijdverbreide politieke, religieuze en culturele onderdrukking tot gevolg.

In de zomer van 2010 gaat de documentaire "Beyond The Lighted Stage" in première. Het betreft een overzicht van het 40-jarige bestaan van de band aan de hand van niet eerder getoond archief materiaal en interviews met de bandleden. In Noord-Amerika start in die zomer de "Time Machine Tour" waar o.a. het complete album "Moving Pictures" uit 1981 ten gehore zal worden gebracht. In de loop van 2011 zal een nieuw album verschijnen met de titel "Clockwork Angels". Voorafgaand aan dit album verscheen er in juni 2010 een nieuwe single met de naam "Caravan". In diezelfde maand kreeg Rush een ster op de beroemde Hollywood Walk of Fame. In een interview dat Alex Lifeson had met www.billboard.com verklaarde hij dat het nieuwe album zou moeten uitkomen in het voorjaar van 2011 en gevolgd zal worden door een uitgebreidere World Tour. Gezien de geschiedenis van de world-tours die de band maakte, is te verwachten dat Nederland zich wederom kan opmaken voor een of meerdere concerten van de band.